بسم رب الشهدا و الصدیقین
رفته بودیم خونشون، بهش گفتیم از شهید برامون خاطره بگو، با این که مادر شهید بود از خیلی شهدای دیگه و شهدای معروف و ... برامون خاطره گفت
خوش صحبت بود
بهش گفتیم از همه شهدا گفتی ولی از شهید خودت نگفتی، گفت توی مراسمها که میرم و با مادر شهدا صحبت میکنیم، اونا این خاطرات رو برام میگن، اینقدر که از باقی شهدا تعریف میکنم از شهید خودم نمیگم
میگفت همه شهدا خیلی خوبن
بسم رب الشهدا و الصدیقین
چیزی دستش نبود، داشت راه را باز میکرد که مردم معمولی که گرفتار شده بودند در راه بندان را نجات دهد که آسیب نبینند، به جرم چهره مذهبی داشتن و بسیجی بودن ریختند سرش و فقط 38 ضربه چاقو به او زدند، ضربات دیگر بماند
تکرار تاریخ عجیب نیست، برای همه اینها باید روضه خواند
آنهایی که دامن پر از سنگ کردند همینهایند ...
تاریخ مکررا در حال تکرار است ...
چقدر این صحنه برایم آشناست در سال 98
یکیشون داد زد بسیجیها آنجا هستند، قریب به 300 نفر دویدند دنبال ما ...
